Rancho pod Bocianem

Rancho Pod Bocianem to posiadłość położona w odległości 20 km od Warszawy w otulinie Chojnowskiego Parku Krajobrazowego . Na terenie posiadłości znajdują się dwa obiekty hotelowe zaaranżowane w niezwykłym klimacie staropolskiego dworu. 20 ha terenu na którym znajduje sie posiadłość zostało zagospodarowanych w taki sposób aby znalazło sie miejsce dla wielu atrakcji: min. chaty grillowe, tor do quadów, stawy rybne oraz urocze tereny do spacerów i pieszych wycieczek.




Zapraszamy do obejrzenia wnętrz naszego Dworu. Mieszczą się tu hotel, baza konferencyjno-szkoleniowa i gastronomiczna. W części hotelowej znajduje się tu 35 pokoi.
Każdy pokój posiada własny niepowtarzalny klimat oraz swoją nazwę, a sen w Różanej Altanie, Góralskiej Fantazji czy Na jagody jest wyjątkowo głęboki i smaczny.
Z Gościnnej Recepcji, stanowiącej zarazem hol główny zapraszamy do Sali Bankietowej, parterowej części hotelu oraz na piętro, drewnianymi wygodnymi schodami gdzie znajduje się sala konferencyjna oraz główna część hotelowych pokoi. W lewym skrzydle mieści się restauracja "Stara Izba".
W tym roku oddaliśmy do dyspozycji naszych gości kolejne 11 pokoi w niezależnym budynku, zwanym Modrzewiowym Dworkiem. Znajduje się tam również sala konferencyjna, a obiekt może funkcjonować całkowicie samodzielnie dla mniejszych grup.
Wszystkie pokoje utrzymane są w romantycznym stylu i posiadają wysoki standard. Każdy pokój wyposażony jest w łazienkę z pełnym węzłem sanitarnym. W łazienkach standardowych pokoi znajdują się kabiny prysznicowe, natomiast łazienki przy apartamentach zostały wyposażone dodatkowo w wanny z hydromasaże.

Idea stworzenia Restauracji w Rancho pod Bocianem jest odpowiedzią na oczekiwania naszych gości, którzy zachwyceni smakiem i finezją serwowanych dań wyrażali życzenie powrotu w gościnne progi naszego Dworu. Znakomite, tradycyjne dania kuchni polskiej i doskonałe potrawy z grilla, które śmiało możemy uważać za specialite de la maison będą serwowane w inspirowanym architekturą staropolskiego dworu wnętrzu Starej Izby. W ciepłe wiosenne dni Restauracja zaprasza do letniego ogrodu, gdzie można biesiadować podziwiając uroki sielskiego krajobrazu wsi polskiej.

Stara Izba Cafe mieści się w lewym skrzydle Głównego Dworu. Sala, zwana niegdyś kominkową z racji kamiennego kominka z zapieckiem, który zajmuje prawie całą ścianę, posiada niezwykły klimat i atmosferę. Drewniane elementy oryginalnej starej architektury sprawiają, że styl tego miejsca kojarzy się z izbą w staropolskiej karczmie – stąd zresztą wzięła się nazwa restauracji.
Stara Izba Cafe, to wnętrze kameralne, ciepłe i przytulne. Zimą na kominku płonie ogień - wiosną w wazonach stoją żółte tulipany.

W menu znajdują się przede wszystkim potrawy staropolskiej kuchni inspirowane kuchnią szlachecką z wpływami europejskimi. Wśród przekąsek znakomita polędwica po szlachecku i placek z łososiem w sosie koniakowym, sałata dworska z grillowanym bakłażanem i sosem balsamico, zupy to przede wszystkim żur staropolski warzony według tradycyjnej receptury - z żytniej mąki, z białą kiełbasą i leśnymi grzybami, ale też niepowtarzalny aksamitny krem z kalafiorów.
W daniach głównych wybór między daniami z ryb, lecz również kaczka, karkówka bejcowana po chłopsku czy też filet mignon z polędwicy wołowej… są i desery lekkie jak sałatka owocowa z likierem, ale też pełne i sycące jak jabłecznik na gorąco z gałką lodów waniliowych i sosem czekoladowym.

Okolica: Chojnowski Park Krajobrazowy jest jednym z dwóch parków krajobrazowych leżących blisko Warszawy.

Utworzony został 10 lat temu na terenie 5 gmin: Piaseczno, Konstancin-Jeziorna, Góra Kalwaria, Prażmów i Tarczyn w celu ochrony cennego kompleksu Lasów Chojnowskich, doliny rzeki Jeziorki i doliny Wisły z malowniczą skarpą, parkiem oraz rezerwatami. Wraz z Mazowieckim Parkiem Krajobrazowym i Kampinoskim Parkiem Narodowym pełni ważną funkcję klimatotwórczą dla Warszawy. Te cenne, biologicznie czynne tereny stanowią przeciwwagę dla zurbanizowanej aglomeracji warszawskiej.

Położony na lewym brzegu Wisły, zajmuje tereny płaskie, rzadko urozmaicone niewielkimi wzniesieniami pochodzenia wydmowego. Cennymi elementami krajobrazu tego terenu jest dolina rzeki Jeziorki wraz z dopływami: rzeką Zieloną i Tarczynką. Niestety znikają bagienne jeziorka, które wzbogacały krajobraz.

Większość powierzchni Parku zajmują lasy w przeważającej części są to bory mieszane, z przewagą sosny i udziałem dębu, brzozy i lipy. Na żyźniejszych glebach występują grądy, z przewaga dębu szypułkowego, z domieszką grabu i sosny, czasem lipy i osiki. W zespołach tych często spotyka się leśne drzewa owocowe takie jak: jabłoń płonka, grusza polna i czeremcha. W dolinach rzek można spotkać fragmenty lasów łęgowych. W składzie gatunkowym lasów spotkać też można pojedyncze buki prawdopodobnie wprowadzone sztucznie.

W dolinach rzek rosną olchy, jesiony, wiązy szypułkowe i polne. Wśród drzew iglastych dominuje sosna uzupełniana przez świerk pospolity i modrzew europejski. Ciekawostką botaniczną Parku jest stanowisko wiciokrzewu pomorskiego (objęte ochroną rezerwatowa, rez. ,,Biele Chojnowskie”).
Cennym elementem krajobrazu jest dolina rzeki Jeziorki, znajdujące się tam łąki i pastwiska ciągle użytkowane rolniczo stanowią dogodne miejsce dla zwierząt związanych z podmokłymi terenami. Nad Jeziorką można spotkać polujące zimorodki oraz wydrę, a w jej wodach żyje około 20 gatunków ryb, wśród nich pstrąg potokowy i miętus.

W Parku gnieździ się około 100 gatunków ptaków. Na szczególną uwagę zasługuje kompleks stawów w Żabieńcu, między innymi można tutaj zaobserwować: tracze nurogęsi, perkozy zauszniki i rdzawoszyje, perkozki, cyraneczki, wąsatki, remizy, bociany czarne. W pobliżu stawu znajduje się kompleks wypoczynkowy ,,Zimne Doły” dostępny dla turystów w ciągu całego roku. Są tam miejsca na ogniska, zadaszone wiaty, plac zabaw dla dzieci, parking leśny. W pobliżu znajduje się leśna ścieżka edukacyjna oznaczona tablicami informacyjnymi.

Od dwóch lat na terenie Parku prowadzona jest akcja ochrony czynnej płazów, polegająca na przenoszeniu ich przez ruchliwy fragment drogi w okolicy Głoskowa. Wędrujące na gody płazy często ginęły pod kołami samochodów. Uczniowie ze szkoły w Głoskowie i okoliczni mieszkańcy rozstawiają płotki zapobiegające wejściu płazów na drogę, a następnie przenoszą je na drugą stronę jezdni. Dzięki ich ofiarności w przenosi się kilka tysięcy płazów. Wśród nich są między innymi: grzebiuszki ziemne, rzekotki drzewne, kumaki nizinne, ropuchy szare.are.

Park dzięki swoim dużym walorom przyrodniczym i krajobrazowym jest chętnie odwiedzany przez wielu turystów. Z myślą o nich wyznaczono siedem znakowanych szlaków turystycznych oraz sieć ścieżek dydaktycznych pieszych i rowerowych.